Menu

Over originaliteit

Een pleidooi voor oorspronkelijkheid

Ze zit tegenover me en spreekt over dat wat ze het liefste doet: tuinieren, planten kweken, advies hierover geven. Ze is HR manager en al een tijd niet dol op een groot deel van haar takenpakket. Ze wil iets anders. Steeds is er een beginnend besef wat dit is. En dan begint ze om zich heen te kijken: is dit niet te gek? Ben ik de enige die zo denkt/doet? Wat zal er van me gevonden worden? Het prille besef verdwijnt in de mist van vergelijken en beoordelen.

Ik zie veel oorspronkelijkheid op deze manier sneuvelen. Ikzelf inclusief. Toen ik begon als ondernemer was ik zoekende en stelde de vraag: “hoe hoort het eigenlijk?”. Ik keek om me heen bij een netwerkclub en kreeg een beeld van ondernemerschap waarin je “nooit uit zou staan”. En “een goede pitch moet hebben”. Ik raakte verkrampt. Het meest zichtbaar werd dit in mijn webteksten. Ik hinkte steeds op twee gedachten: hoe ik dacht dat het hoorde door wat ik bij anderen had gezien en hoe ikzelf vond dat het moest zijn.

Deze blog schrijvend kijk ik bij synoniemen voor originaliteit en kom ik het woord vreemdsoortigheid tegen. Terugkijkend zie ik dat het verlies van mijn eigenheid, mijn originaliteit begon bij de vraag: Hoe hoort het eigenlijk? Met die vraag verlies ik het contact met mezelf en raak verstrikt in de wereld om me heen. Ik stel die vraag omdat ik niet vreemdsoortig durf te zijn. Stel dat ik er niet bij hoor? Erbuiten val omdat ik te gek of onbegrijpelijk ben?

De afgelopen weken ben ik mijn website aan het aanpassen. Vreemdsoortig durven zijn. Iets doen dat ik nog niet eerder bij een ander zag. Mezelf afvragen: wat heb ik te zeggen? Wat is mijn visie? Wat vind ik mooi en kloppend? Om daar dan op geheel eigen wijze taal en vorm aan geven. Erop vertrouwend dat het precies die mensen aanspreekt die bij mij op hun plek zijn. Dit is Spannend met de hoofdletter S.

Terug naar de coachee. De tuin, de planten het gaat voor haar over veel dichter bij de aarde werken. Meer buiten, in contact met de natuur. Geen beleidsmatig en politiek denken meer. Niet meer hoeven strijden om gehoord en gezien te worden. Tegelijkertijd is er de angst dat dit een utopie is. Dat dit verlangen teveel uit het “normale” leven is. Dit onderzoeken we, deze twee krachten in haar. Aan het einde van de sessie heeft ze het voornemen zich vrijer te maken. Letterlijk en figuurlijk. Zodat ze haar (nu nog) verborgen passie rustig naar buiten kan brengen.

Wanneer ze de ruimte verlaat krijg ik inspiratie voor deze blog. Omdat ik weer helder zie: originaliteit is goud. Hoe tof zou het zijn als we iedereen in zijn oorspronkelijkheid zouden zien? We allemaal vreemdsoortiger zouden kunnen zijn? We minder wegfilteren door hoe iets zou moeten of horen?

Wil jij je oorspronkelijkheid ontdekken? Ben je nieuwsgierig naar je eigen vreemdsoortigheid? Neem contact op. Dan maken we kennis en kijken of individuele coaching of een traject bij het ITIP je verder helpt.